Noce stają się coraz dłuższe, a na niebie spotykają się Księżyc, planety i gromady gwiazd. Nowa infografika przedstawia najpiękniejsze zjawiska astronomiczne jesieni 2026 roku.

Saturn, Neptun i Uran są w dogodnej pozycji do obserwacji. Mars przechodzi przez gromadę gwiazd Żłóbek, a później spotyka się z Jowiszem. Tym razem uwzględniono również rzadkie zakrycie Wenus przez Księżyc na dziennym niebie.

W tej infografice znajdziesz szybki przegląd wydarzeń. Więcej informacji o poszczególnych zjawiskach znajduje się w tekście towarzyszącym.

Przyjemnych obserwacji!

Możesz wykorzystać tę grafikę na swojej stronie internetowej. Prosimy wówczas o dodanie odnośnika do www.astroshop.pl.

Wrzesień

08./09.09.2026 Księżyc spotyka Jowisza i Żłóbek

We wczesnych godzinach porannych 8 września wąski sierp Księżyca przechodzi przez otwartą gromadę gwiazd Żłóbek, nazywaną również M44. Gromada ta wygląda szczególnie dobrze podczas obserwacji przez lornetkę. Następnego ranka sierp znajduje się poniżej Jowisza. Powstają w ten sposób dwie wyjątkowo piękne konfiguracje nisko nad wschodnim horyzontem. Ważny jest niezasłonięty widok w kierunku wschodnim.

14.09.2026 Księżyc zakrywa Wenus

To jedno z najbardziej ekscytujących wydarzeń jesieni: na dziennym niebie wąski sierp Księżyca przesuwa się przed Wenus. W zależności od miejsca obserwacji planeta znika za Księżycem między około 11:29 a 11:35 i pojawia się ponownie około 12:40.

Ponieważ zjawisko odbywa się w ciągu dnia, a Księżyc znajduje się nisko nad horyzontem, potrzebny będzie teleskop i niezasłonięty widok. Ważne: na niebie znajduje się również Słońce, co jest oczywiste, ponieważ trwa dzień. Nigdy nie szukaj Księżyca i Wenus bez dokładnego planu. Najlepiej prowadzić obserwację za pomocą automatycznie ustawionego montażu i upewnić się, że nie może on przypadkowo skierować się w stronę Słońca.

Po zachodzie Słońca para ponownie pojawi się na wieczornym niebie. Wąski sierp Księżyca i jasna Wenus znajdą się nisko na zachodzie. Również tutaj potrzebny jest odkryty horyzont.

21.09.2026 Złota Rączka

Dzisiaj na Księżycu ponownie pojawia się Złota Rączka. Słońce oświetla już szczyty Montes Jura, podczas gdy równina Zatoki Tęcz wciąż pozostaje w cieniu. Na krawędzi Księżyca powstaje dzięki temu jasny, wygięty łuk.

Gra światła rozpoczyna się wczesnym wieczorem i pozostaje widoczna przez kilka godzin. Złota Rączka jest szczególnie dobrze widoczna około 20:00. Wystarczy lornetka, lecz przez teleskop unoszący się łuk górski wygląda jeszcze piękniej.

23.09.2026 Początek jesieni

Tego dnia Słońce przekracza równik niebieski w kierunku południowym. Dla nas, na półkuli północnej, rozpoczyna się w ten sposób astronomiczna jesień: dzień i noc mają teraz w przybliżeniu taką samą długość. W kolejnych tygodniach zmrok będzie zapadał coraz wcześniej. Dla miłośników obserwacji gwiazd rozpoczyna się szczególnie przyjemny okres, kiedy możemy rozpoczynać obserwacje wcześniej, bez konieczności zmagania się ze zmęczeniem następnego dnia.

26.09.2026 Neptun w opozycji

Dzisiaj Neptun znajduje się po przeciwnej stronie nieba niż Słońce i jest widoczny przez całą noc. Ta odległa planeta przebywa w gwiazdozbiorze Ryb i osiąga jasność około 7,8 mag. Pozostaje więc niewidoczna gołym okiem.

Nawet za pomocą mniejszego teleskopu można dostrzec Neptuna jako gwiazdopodobny punkt. Przy aperturze około 100mm lub większej oraz stabilnej atmosferze można rozpoznać go jako maleńką, niebieskawą tarczkę. Dokładna mapa nieba lub sterowanie GoTo ułatwią jego odnalezienie.

Październik

04.10.2026 Saturn w opozycji

Teraz to Saturn znajduje się w szczególnie dogodnym położeniu na niebie. Znajduje się po przeciwnej stronie nieba niż Słońce, wschodzi wieczorem i pozostaje widoczny przez całą noc. Po północy osiąga najwyższe położenie nad horyzontem.

W teleskopie Saturn pokazuje tarczę planetarną o średnicy około 19,7 sekundy łuku. Jego pierścienie, nachylone pod kątem 9 stopni, są również nieco szerzej otwarte niż w poprzednim roku. Nawet niewielki teleskop wyraźnie oddziela pierścień od planety. Przy większej aperturze widoczne stają się drobne szczegóły i niektóre z jego księżyców.

05.10.2026 Księżyc spotyka Marsa

Przez niemal całą drugą połowę nocy Księżyc znajduje się w odległości nieco ponad jednego stopnia od Marsa. Oba obiekty przebywają w pobliżu gromady gwiazd Żłóbek. Za pomocą lornetki można jednocześnie obserwować czerwonawą planetę, sierp Księżyca i kilka-kilkanaście gwiazd gromady.

06.10.2026 Księżyc spotyka Jowisza

Już następnego ranka Księżyc spotyka się z Jowiszem. Oba obiekty znajdują się bardzo blisko siebie. W ciągu dnia, czego nie możemy bezpośrednio śledzić, ich odległość chwilowo zmniejsza się do około 15 minut łuku.

Księżyc i Jowisza można odnaleźć nad wschodnim horyzontem. Wąski sierp i jasna planeta tworzą piękny motyw do fotografii krajobrazowej.

08.10.2026 Drakonidy

Drakonidy pochodzą z gwiazdozbioru Smoka. Punkt, z którego pozornie wybiegają, wieczorem znajdzie się wysoko na niebie. Dlatego obserwację można rozpocząć zaraz po zapadnięciu ciemności.

Trudno przewidzieć, ile meteorów pojawi się podczas tego roju. W niektórych latach pozostaje on niepozorny, a w innych niespodziewanie występuje zwiększona aktywność. Warunki w 2026 roku są szczególnie dobre: Księżyc jest oświetlony tylko w około jednym procencie i niemal nie przeszkadza w obserwacjach.

11./12.10.2026 Mars w gromadzie gwiazd Żłóbek

Dla nocnych marków i rannych ptaszków jest to wyjątkowe wydarzenie: podczas drugiej połowy nocy Mars przechodzi przez środek otwartej gromady gwiazd Żłóbek w gwiazdozbiorze Raka. Czerwona planeta wyraźnie wyróżnia się na tle wielu słabszych gwiazd gromady.

Spotkanie najlepiej obserwować przez lornetkę lub teleskop umożliwiający uzyskanie dużego pola widzenia. Jest ono również bardzo interesujące dla astrofotografii: ponieważ Mars znajduje się pośrodku gromady, ten rzadki widok z pewnością warto sfotografować.

22.10.2026 Orionidy

Orionidy osiągają maksimum w nocy z 21 na 22 października. Meteory pochodzą z cząstek pyłu pozostawionych przez kometę Halleya i wpadają w ziemską atmosferę z wyjątkowo dużą prędkością. W dobrych warunkach można zobaczyć około 20 meteorów na godzinę.

W pierwszej połowie nocy przeszkadza jeszcze jasny Księżyc. Zachodzi on około 3:00. Później niebo staje się ciemniejsze, a warunki ulegają poprawie. Najlepszy okres obserwacji przypada więc mniej więcej pomiędzy 3:00 a początkiem świtu.

Listopad

02./03.11.2026 Księżyc spotyka Marsa i Jowisza

W nocy 2 listopada, podczas drugiej połowy nocy, Księżyc, Mars i Jowisz tworzą trio. Jowisz wyróżnia się dużą jasnością, natomiast Marsa można rozpoznać po jego wyraźnie czerwonawym zabarwieniu.

Następnego ranka Księżyc wyprzedzi już obie planety. Układ obiektów wyraźnie się przez to zmieni, warto więc spojrzeć w niebo w oba te dni.

12.–18.11.2026 Mars spotyka Jowisza

Przez kilka dni Mars i Jowisz zbliżają się do siebie na porannym niebie, a następnie mijają. Między 15 a 17 listopada ich odległość wynosi zaledwie około 1,2 stopnia. Dzięki temu obie planety mieszczą się jednocześnie w polu widzenia wielu teleskopów i lornetek.

Jasność i barwa sprawiają, że para jest szczególnie efektowna: Jowisz świeci znacznie jaśniej, a Mars mimo niższej jasności wyróżnia się pomarańczowo-czerwonym kolorem. Spotkanie można śledzić przez kilka nocy.

17.11.2026 Leonidy

Rój Leonidów osiąga maksimum w nocy z 17 na 18 listopada. Ich radiant znajduje się w gwiazdozbiorze Lwa. Przy około 10–20 meteorach na godzinę rój jest zazwyczaj dość spokojny, choć czasami zdarzają się wybuchy aktywności. Spadające gwiazdy poruszają się bardzo szybko i niekiedy pozostawiają jasne ślady.

Księżyc zachodzi jeszcze w pierwszej połowie nocy. W drugiej połowie panują więc dobre warunki do obserwacji meteorów. Wtedy również Lew znajduje się wyżej nad horyzontem.

19.11.2026 Złota Rączka

Po raz drugi tej jesieni na Księżycu pojawia się Złota Rączka. Szczyty Montes Jura są już oświetlone światłem słonecznym, podczas gdy Zatoka Tęcz wciąż pozostaje w ciemności. Do obserwacji wystarczy lornetka. W teleskopie i nieco większych powiększeniach poszarpany krajobraz górski jest widoczny jeszcze lepiej.

21.11.2026 Merkury widoczny rano

Merkury osiąga największą zachodnią elongację od Słońca. Zapewnia to najlepszą poranną widoczność tej planety w roku. Merkury wschodzi około godziny i 45 minut przed Słońcem i pojawia się nisko nad wschodnim horyzontem.

Rozpocznij poszukiwania około 1,5 godziny przed wschodem Słońca. Lornetka pomoże odnaleźć Merkurego w blasku świtu. Gdy tylko Słońce wzejdzie, należy zakończyć obserwację.

25.11.2026 Uran w opozycji

Dzisiaj Uran znajduje się po przeciwnej stronie nieba niż Słońce i jest widoczny przez całą noc. Planeta przebywa w gwiazdozbiorze Byka i osiąga jasność około 5,6 mag. Pod bardzo ciemnym niebem znajduje się więc teoretycznie na granicy widoczności gołym okiem. Lornetka znacznie ułatwi poszukiwania.

W teleskopie Uran wygląda jak mała, zielonkawoniebieska tarczka. Ponieważ pełnia miała miejsce zaledwie dzień wcześniej, światło Księżyca silnie rozjaśni niebo. Warunki obserwacji są więc lepsze kilka dni przed opozycją lub po niej. Uran pozostaje wtedy nadal widoczny przez prawie całą noc, a Księżyc nie będzie aż tak przeszkadzał przy namierzaniu planety.

30.11.2026 Księżyc spotyka Marsa, Jowisza i Regulusa

Pod koniec miesiąca Księżyc, Mars i Jowisz spotykają się na porannym niebie. Dołącza do nich Regulus, najjaśniejsza gwiazda Lwa. Jowisz i Księżyc są najbardziej wyraziste. Mars znajduje się nieco dalej i można go rozpoznać po czerwonawej barwie. Zjawisko będzie widoczne w drugiej połowy nocy nad wschodnim horyzontem.

Zbliża się zima, a wraz z nią najciemniejszy okres w roku. Już we wczesnych godzinach wieczornych na niebie lśni Zimowy Sześciokąt, który zachęca do obserwacji. W najbliższych trzech miesiącach czeka Cię wiele kosmicznych atrakcji: od Geminidów w ciemne bezksiężycowe noce, przez jasnego Jowisza, aż po niewielką paradę planet w lutym. Nasz astro-przewodnik poprowadzi Cię przez ten czas: miesiąc po miesiącu, gwiazda po gwieździe.

Jeśli chcesz, możesz umieścić infografikę na własnej stronie internetowej. Podlinkuj ją wtedy do www.astroshop.pl

Grudzień

4.12. Księżyc spotyka Plejady
We wczesnych godzinach porannych Księżyc prawie w Pełni przechodzi przez gwiazdozbiór Byka i spotyka Plejady, jedną z najpiękniejszych gromad otwartych na zimowym niebie. W lornetce to bliskie spotkanie wygląda szczególnie efektownie. Gołym okiem rozpoznasz gromadę jako małe, migoczące skupisko gwiazd tuż obok Księżyca. Nad ranem oba obiekty będą najwyżej na niebie.

7.12. Merkury w maksymalnej elongacji zachodniej
Tuż przed wschodem słońca na niebie pojawi się zazwyczaj nieśmiały Merkury. Na początku grudnia osiąga on swoją maksymalną elongację zachodnią, czyli największą odległość kątową od Słońca, co sprawia, że jest szczególnie dobrze widoczny na porannym niebie. Od około 6:30 zobaczysz go nisko nad południowo-wschodnim horyzontem jako mały, jasny punkt w pierwszym świetle świtu. Ważny jest otwarty widok na horyzont – czas na obserwację jest krótki, zanim Słońce go przyćmi. Warto wstać wcześnie: jest to jedna z nielicznych okazji, by zobaczyć tę planetę.

14.12. Maksimum Geminidów
W nocy z 13 na 14 grudnia, przy odrobinie szczęścia do pogody, masz szansę podziwiać najbardziej znane zimowe „spadające gwiazdy”. Ten aktywny rój meteorów osiąga swoje maksimum, a warunki w tym roku są niemal idealne: Księżyc prawie nie przeszkadza, niebo przez większość czasu jest bardzo ciemne. Od północy radiant wznosi się wysoko, a aktywność roju jeszcze rośnie. W dobrych warunkach można teoretycznie naliczyć nawet do 80 meteorów na godzinę. W praktyce będzie ich mniej, ale każda jasna „spadająca gwiazda” to wyjątkowa chwila, prawda?

21.12. Początek zimy
To już ten moment: zaczyna się zima, a o godzinie 16 Słońce schodzi najniżej w całym roku. Dzień kończy się wcześnie, a noc obejmuje resztę godzin. Dla wielu miłośników astronomii to najpiękniejszy czas w roku: długie noce zachęcają do obserwacji i astrofotografii. Od teraz światła będzie stopniowo przybywać – ledwie zauważalnie, ale codziennie odrobinę więcej.

22.12. Ursydy
Ledwo miną Geminidy, a już zbliża się kolejny rój meteorów. W nocy z 22 na 23 grudnia Ursydy osiągają swoje maksimum. To niewielki, ale wyjątkowy rój, którego radiant lezy w gwiazdozbiorze Małej Niedźwiedzicy. Przy około dziesięciu meteorach na godzinę nie jest to spektakularny pokaz, ale raczej subtelne zakończenie. W tym roku światło Księżyca nie będzie przeszkadzać, a długie zimowe noce pozwalają na spokojną obserwację.

31.12. Księżyc spotyka Plejady
Pod wieczór zauważysz jasny Księżyc tuż nad wschodnim horyzontem. W pobliżu pojawiają się także jasne gwiazdy Aldebaran i Kapella. Obok Księżyca, w odległości około 1,5 stopnia, dostrzeżesz Plejady. O północy wznieś toast, nad Tobą będzie świecił jasny Jowisz, który w styczniu znajdzie się w opozycji.

Styczeń

3.01. Kwadrantydy
Nowy rok dopiero się zaczął, a na niebie pojawiają się kolejne „spadające gwiazdy”. W nocy z 3 na 4 stycznia Kwadrantydy osiągają swoje maksimum. Radiant znajduje się w niepozornym gwiazdozbiorze Wolarza, blisko jasnej gwiazdy Arktur, i wznosi się wyżej po północy.

3.01. Księżyc spotyka Jowisza
Zaraz po deszczu meteorów czeka Cię kolejny spektakl: w nocy z 3 na 4 stycznia Księżyc przechodzi blisko Jowisza. Około godziny 22 oba ciała niebieskie znajdą się zaledwie trzy stopnie od siebie – będzie to piękny widok gołym okiem i w lornetce.

6.01. Księżyc spotyka Regulusa
Późnym wieczorem Księżyc w fazie ubywającej przechodzi przez gwiazdozbiór Lwa i spotyka Regulusa, najjaśniejszą gwiazdę w Lwie. Oba ciała niebieskie można  podziwiać razem gołym okiem i w lornetce.

10.01. Jowisz w opozycji
Dziś Jowisz znajduje się w opozycji do Słońca. Teraz jest najbliżej Ziemi i widać go przez całą noc. Po zachodzie Słońca wschodzi na wschodzie i osiąga najwyższy punkt na południu około północy. Z jasnością około –2,7 mag przewyższa wszystkie gwiazdy i dominuje na zimowym niebie. Nawet przez lornetkę zobaczysz cztery galileuszowe księżyce Jowisza jako małe punkty świetlne, które zmieniają pozycję z nocy na noc. W teleskopie ujrzysz pasy w atmosferze, być może także „Wielką Czerwoną Plamę”, jeśli akurat jest widoczna.

23.01. Księżyc spotyka Saturna
Wczesnym wieczorem sierp Księżyca przechodzi blisko Saturna – piękny widok o zmierzchu. Około godziny 18 oba ciała niebieskie znajdują się na południowym zachodzie, około pięciu stopni od siebie. Planeta z pierścieniami świeci na żółto, a Księżyc widnieje tuż nad nią. Przez lornetkę można uchwycić w jednym polu widzenia oba ciała niebieskie. W teleskopie pierścienie Saturna widać już przy niewielkim powiększeniu. To dobra okazja, by pożegnać „Władcę Pierścieni”, zanim schowa się za Słońcem, z dnia na dzień warunki do jego obserwacji będą coraz słabsze.

27.01. Księżyc spotyka Plejady
Tej nocy Księżyc ponownie przechodzi blisko Plejad. Około godziny 22 oba ciała niebieskie znajdą się w Byku, oddalone od siebie o zaledwie kilka minut kątowych. O 22:35 CET Księżyc zakrywa nawet gwiazdę 19 Tau (jasność 4,3 mag) swoim ciemnym brzegiem. Wskazówka: godzina i widoczność zakrycia zależą od dokładnej lokalizacji miejsca z którego będziemy obserwować. Nawet gołym okiem przy czystym niebie zauważysz to zjawisko. Znany widok dla wielu miłośników astronomii, ale zawsze fascynujący.

30.01. Księżyc spotyka Jowisza
Pod koniec miesiąca spotykają się dwa najbardziej wyraziste obiekty na niebie: jasny Księżyc i Jowisz. W późnych godzinach wieczornych znajdują się razem w Bliźniętach – trudne do przeoczenia, niewiele dalej migoczą jasne Kastor i Polluks.

Luty

3.02. Księżyc spotyka Regulusa
Tego wieczoru Księżyc ponownie przechodzi przez gwiazdozbiór Lwa i mija Regulusa w wyjątkowo bliskiej odległości. Największe zbliżenie, około dziesięciu minut kątowych, nastąpi nad ranem. To niezwykle blisko – zjawisko warte uwagi.

7.02. Księżyc spotyka Spikę
W drugiej połowie nocy (z 6 na 7 lutego) ubywający Księżyc spotyka główną gwiazdę Panny – Spikę. Tuż przed świtem oba obiekty znajdują się nisko nad południowo-wschodnim horyzontem, oddalone od siebie o zaledwie nieco ponad dwa stopnie.

11.02. Księżyc spotyka Antaresa
Przed świtem Księżyc przechodzi przez gwiazdozbiór Skorpiona i zbliża się do pomarańczowego Antaresa. Około godziny 4 oba ciała niebieskie pojawią się nad południowo-wschodnim horyzontem. Antares – czerwony nadolbrzym i serce Skorpiona.

18.02. Księżyc spotyka Merkurego i Wenus
18 lutego Księżyc zbliża się do planet Merkury i Wenus, które znajdują się tuż nad zachodnim horyzontem podczas wieczornego zmierzchu. Ten wieczór jest wyjątkowy, bo bardzo młody sierp Księżyca oświetlony jest tylko w 1,5%, zaledwie dzień po nowiu. To daje piękny, nastrojowy widok.

19.02. Księżyc spotyka Merkurego i Saturna
Ładne trio pojawi się wcześnie wieczorem nisko nad zachodnim horyzontem. Młody Księżyc znajduje się pomiędzy Merkurym a Saturnem. Obie planety są trudne do dostrzeżenia, niebo po zachodzie Słońce będzie wciąż jasne, ale jeśli zaczniesz obserwować wcześnie, tuż nad horyzontem odnajdziesz również Wenus. Do obserwacji warto użyć lornetki.

27.02. Księżyc spotyka Jowisza
Pod koniec miesiąca Księżyc i Jowisz ponownie znajdują się blisko siebie, tym razem wysoko w Bliźniętach. Już we wczesnych godzinach wieczornych są łatwo widoczne – dwa najjaśniejsze obiekty na niebie, blisko siebie.

28.02. Mała parada planet
Na koniec zimy czeka Cię ciekawe zjawisko. Tuż po zachodzie słońca kilka planet ustawi się wzdłuż ekliptyki. Merkury i Wenus bardzo nisko na zachodzie, nieco wyżej Saturn i raczej niewidoczny bez lornetki czy teleskopu Neptun. Wysoko w Bliźniętach lśni jasny Jowisz, a w Byku niepozorny Uran. Jak widać, obecni są wszyscy, ale zaobserwować wszystkie planety to trudne zadanie: niektóre będą nisko i zajdą wcześnie, przy jeszcze jasnym niebie. Z odrobiną cierpliwości i przy odkrytym widoku na horyzont wypatrzysz przez lornetkę kilka z nich.

Lato 2025 roku oferuje wiele ekscytujących atrakcji dla miłośników nieba, których nie można przegapić. Dlaczego? Roje meteorów, Merkury widoczny na porannym i wieczornym niebie, a nawet zakrycie Plejad. Gołym okiem, przez lornetkę czy teleskop — znów jest wiele do odkrycia. Oto najpiękniejsze zjawiska astronomiczne w czerwcu, lipcu i sierpniu.

Czerwiec
1 czerwca: Księżyc spotyka Marsa

Wieczorem 1 czerwca Księżyc ustawi się między Marsem a Regulusem. Znajduje się on w fazie przybywającej, ma około sześciu dni i widoczny jest jako półksiężyc. Czerwona planeta Mars świeci z jasnością 1,2 magnitudo i jawi się jako wyraźnie czerwonawy punkt na niebie. Oba ciała niebieskie dzieli około 4 stopni — piękna koniunkcja, łatwo widoczna gołym okiem. Idealna okazja, by znów „przywitać się” z czerwoną planetą.

17 czerwca: Mars spotyka Regulusa

Mars i Regulus zbliżają się do siebie na wieczornym niebie. Czerwony Mars i niebieskawa gwiazda Lwa utworzą ciekawą parę jeśli chodzi o kolory. Regulus, znany również jako Alfa Leonis, oznacza „mały król” — trafna nazwa dla tej jasnej gwiazdy leżącej bezpośrednio na ekliptyce. Z tego powodu często bywa zakrywana przez Księżyc lub planety.

23 czerwca: Księżyc zakrywa Plejady

Rzadkie zjawisko: wcześnie rano Księżyc zakrywa dwie gwiazdy Plejad — Meropę i Alcyone. Około 3:55 (CEST) Meropa znika za Księżycem, a o 4:27 dołącza do niej Alcyone. Niezbędny jest tu odsłonięty horyzont w kierunku północno-wschodnim. Księżyc i Plejady wschodzą około 3:30. Po zakryciu gwiazdy pojawią się ponownie po drugiej stronie Księżyca: Merope o 4:37, Alcyone o 4:59. Na koniec będzie już dość jasno — ale to nadal wspaniałe widowisko dla rannych ptaszków.

27 czerwca: Maksimum Bootydów czerwcowych

Dziś rój meteorów Bootydów czerwcowych osiąga maksimum. Liczba meteorów jest zmienna i zwykle niewielka — ale warto spojrzeć w niebo, zwłaszcza że zdarzały się lata z zaskakującą ilością spadających gwiazd.

29 czerwca: Saturn i Neptun blisko siebie

W drugiej połowie nocy Saturn i Neptun zbliżają się do siebie na mniej niż jeden stopień. To bliskie spotkanie jest idealne do obserwacji przez teleskop z szerokokątnym okularem lub przez lornetkę. Doskonała okazja, by zobaczyć obie planety w jednym polu widzenia.

29 czerwca: Księżyc spotyka Marsa

Wieczorem wąski sierp Księżyca w fazie przybywającej znajdzie się tuż pod Marsem w gwiazdozbiorze Lwa. Około godziny 22:00 Księżyc będzie około 17 stopni nad horyzontem. Wtedy będzie już wystarczająco ciemno, by dobrze obserwować oba ciała niebieskie.

Lipiec
5 lipca: Złota Rączka

Widoczna dziś wieczorem: „Złota Rączka” na Księżycu. To zjawisko świetlne występuje, gdy wschodzące Słońce oświetla szczyty gór Jura na krawędzi Morza Deszczów (Mare Imbrium), podczas gdy otaczająca dolina wciąż pozostaje w ciemności. Księżyc jest wtedy oświetlony w około 83%. Widok, którego nie można przegapić.

16 lipca: Księżyc spotyka Saturna i Neptuna

W drugiej połowie nocy Księżyc zbliża się do planet Saturna i Neptuna na odległość około 3,5 stopnia. To ciekawe trio do obserwacji przez duże lornetki.

22 lipca: Księżyc spotyka Wenus

Między wczoraj a dziś Księżyc minął jasną Wenus. Oba ciała niebieskie znajdują się w gwiazdozbiorze Byka. Cienki sierp Księżyca i jasna planeta tuż nad horyzontem to idealna okazja do krótkiej porannej obserwacji lub pięknego zdjęcia o świcie.

23 lipca: Księżyc spotyka Jowisza

Zaledwie dzień później (w porównaniu do wydarzenia z 22 lipca), Księżyc spotyka olbrzymiego Jowisza, który obecnie znajduje się w gwiazdozbiorze Bliźniąt. Księżyc ma już 27,7 dnia i jest bardzo cienki. Ku radości obserwatorów głębokiego nieba, jutro będzie nów.

25 lipca: Pluton w opozycji

Dziś Pluton znajduje się w opozycji. Ta planeta karłowata osiąga jasność 14,4 magnitudo — zbyt słabą, by zobaczyć ją gołym okiem, ale możliwą do sfotografowania większym lub inteligentnym teleskopem. Do obserwacji wizualnej niezbędna jest mapa nieba.

30 lipca: Maksimum Południowych Delta Akwarydów

Obserwuj meteory Południowych Delta Akwarydów 30 lipca. Meteory te pojawiają się w rejonie gwiazdozbioru Wodnika i osiągają szczyt na poziomie około 25 na godzinę. W tym roku Księżyc nie przeszkodzi zbytnio, ponieważ zachodzi wcześnie, zanim noc na dobre się zacznie. To doskonała okazja, by znaleźć dobre miejsce obserwacyjne i przygotować gorącą herbatę.

Sierpień
12 sierpnia: Wenus i Jowisz bardzo blisko

Na porannym niebie Wenus i Jowisz są dziś niezwykle blisko siebie — w odległości mniejszej niż 1 stopień. To naprawdę rzadkie! Wenus świeci z jasnością -4 mag, Jowisz z -1,9 mag. Fantastyczny widok, który robi wrażenie nawet gołym okiem.

12 sierpnia: Rój meteorów Perseidów

Perseidy, jak nazywają je astronomowie, przelatują licznie po niebie tego wieczoru, a my patrzymy w górę z nadzieją. Może uda się dostrzec kilka wyjątkowo jasnych. Media często zapowiadają spektakularne widowisko z 100 meteorami na godzinę — prawdziwy deszcz gwiazd. To zazwyczaj przesada. Ale nawet bez „hype’u”, Perseidy mogą być fascynującym doświadczeniem. Niestety, w tym roku jasne światło Księżyca przeszkadza i maskuje słabsze meteory. Ale bez obaw — wciąż czeka wiele jasnych spadających gwiazd.

19 sierpnia: Merkury w maksymalnej elongacji zachodniej

Szybki Merkury znajduje się dziś w maksymalnej elongacji zachodniej. To dobra okazja, by zobaczyć go na porannym niebie. Planeta świeci z jasnością -0,2 magnitudo i jest widoczna tuż nad wschodnim horyzontem krótko przed wschodem słońca.

20 sierpnia: Księżyc blisko Wenus i Jowisza

Przepiękne trio: bardzo cienki sierp Księżyca (trzy dni przed nowiem) przechodzi dziś obok Wenus i Jowisza. Wspaniały temat dla fotografów.

21 sierpnia: Księżyc blisko Wenus i Merkurego

Dzień później Księżyc zbliża się do Wenus i Merkurego. Cała trójka ustawia się jak koraliki na nitce nad wschodnim horyzontem. Wskazówka: potrzebny będzie odsłonięty widok na horyzont, aby dostrzec nisko położonego Merkurego.

26 sierpnia: Planetoida Hebe w opozycji

Dziś planetoida Hebe znajduje się w opozycji, czyli naprzeciwko Słońca i jest optymalnie widoczna. Hebe to jedna z jaśniejszych planetoid — fascynujący cel do obserwacji teleskopowej z użyciem mapy nieba.